 "Motosiklet Teorisi" nasıl doğdu...
1997 yılında internet Türkiye'de yeni yeni yayılmaya başladığında haber grupları aracılığı ile tanıştığım, yüzlerini dahi görmediğim iki arkadaşım oldu. Tek ortak yanımız motosiklet sevgisi ve bu konuda bildiklerimizi paylaşma arzusuydu. Sevgili Ateş Erim ve Selim Özruh'a bana bu yolu açtıkları için teşekkürü bir borç biliyorum. Onlarla beraber bir süre önce "Anet haber grubu"nda gelişen yazışmalar üzerine pek çok motosiklet sürücüsü, meraklısı, çaylağı ve kendim de dahil olmak üzere tecrübelisinin aslında pek çok motosiklet sürüş tekniğinden bihaber olduğu, yani başlamış-ya da başlayacak olanların bilgi açlığını giderecek kaynakların darlığı dikkatimi çekti. Ufak tefek sorulara cevap verirken birden, bu böyle olmayacak, iyisi mi şunu konu bazında dilimlere ayırıp yazmaya başlayayım, hem yararlı olurum, hem kendi bilgi düzeyimi ölçerim, yeni şeyler öğrenirim, sorular-cevaplarla hiç olmazsa işin teori faslını beraberce kusursuzlaştırmaya çalışmak için "ipuçları" diye bir seri yazıya başladım.
Beğenildi ve hala devam ediyor anet / hobi.motosiklet, ikiteker.org, Motosiklet Delisi.com, motosikletokulu.com ve Motosiklet.net web sitelerinde.
Bu dizi özellikle az tecrübeli / başlamaya niyetli / yeni başlamış motorcuları hedefliyor, motosikletin keyifli, güvenli, eğlenceli bir spor olabilmesi için gerekli bilgileri vermeye çalışıyor.
Bu kitapta tüm anlatım kendime aittir, yani bir yerlerden doğrudan alınmış metinler değil. Kendi bilgim, tecrübem, okuduklarım, öğrendiklerim, bana öğretilenler, deneyip filtre ettiklerim vs. sonunda "Motosiklet Teorisi" bir kitaba dönüştü ve elinizde bulunuyor.
Biraz da kendimden bahsedeyim...
50 yaşında, ABD'de New York - Manhattan'da yaşamakta olan motosiklete tam olarak hatırlayamadığım bir süredir gönül vermiş bir mimarım. 1977 yılında DGSA Mimarlık Yüksek Okulu'nu bitirip sınıf arkadaşım Asuman Dileğe ile evlendim ve hemen bir iki yıl sonra da yeni ufuklara doğru, büyük inşaat şirketlerinde çalışarak, yelken açmaya başladık. Önce Libya, ardından Suudi Arabistan, sonra iki kez Rusya derken bir baktık yıllar hızla geçip gidiyor, hala gerçekleşmesi beklenen hayaller var, derhal bir 50 cc scooter alıp çocukluğumdan beri tepesinden inmediğim bisikletime iki tekerli bir arkadaş kattım. Bunu daha sonra 185 cc Suzuki enduro, ve daha sonra da bir Yamaha TT600 enduro takip etti.
Daha sonra 1995 yılında Türkiye temsilciliğini yaptığım bir Amerikan şirketi ile görüşmeler yapmak üzere ABD'ye geldim, ve gide gele bir baktık ki buraya yerleşmişiz bile... ABD'de genellikle yollar bol, uzun ve iyi durumda olduğundan ve bizim için keşfedilmeyi bekleyen milyonlarca km bizi beklediğinden bu işin enduro ile olmayacağını baştan anlamıştım. Gönlümü kaptırdığım bir sport-turing motosiklet alarak motosiklet maceramı burada da sürdürüyorum.
Dışardan bakınca, ve ABD gibi bir motosiklet cenneti ve motosiklet kültürünün yuvasında yaşayınca insan geçmişteki eksiklerini, yurdumuzun bu açıdan içinde bulunduğu durumu daha iyi görebiliyor...
Türkiye'de motosiklet henüz emeklemeye başlamış durumda... Bugün motosiklete binen esas çoğunluğun bırakın batıdaki örneklerde görülen ninelerini dedelerini, babaları bile motosiklet kullanmasını bilmiyor. Motosiklet hala "şeytan icadı", hala "son derece tehlikeli", hala "serseri işi" olarak görülüyor. Henüz herhangi bir motosiklet kültürü, geleneği kısaca "düsturu" gelişmiş, oturmuş durumda değil. Sağda solda tek-tük açılan sürücü kursları, bu kültürün geliştiği ülkelerde eğitim görenler, yabancı kitap ve dergiler, motosiklet üzerine kurulu internet site ve forumları, ve bunun gibi bir iki Türkçe kitap bu kültürün temelinde harç vazifesi gören ilk çalışmaları oluşturuyor.
Bir motosiklet alıp yollara çıktığınızda aynı zamanda güvenli, keyifli motosiklet kullanımı konusunda bir misyon da yüklendiğinizi bilin. Eğer bilgi ve tecrübe yerine kadere inanıyor ve işinizi Allah'a bırakıyorsanız bu kitap zaten size göre değil maalesef. İnanın bana toplum güzel örnekler görmek istiyor. Başarılı motosiklet yarışçılarımız olsun çılgınca alkışlayalım, scooterimizle işe gidip gelelim, park, yakıt, trafik sorunları büyük ölçüde çözülsün istiyor, büyük dünya turları yapan sürücülerimizin seyahatnamelerini okumak istiyor...
Motosiklet kullanımı, sürüş, teknikler ve genel olarak "motosikletçilik" üzerine tavsiyelerde bulunmak oldukça netameli ve oyuncaklı bir iş, çünkü bir sürücünün işine yarayan tavsiye başka birinin işine yaramayabiliyor ve dünya yüzünde motosiklet sürüşü üzerine tamamen aynı fikirlere ve amaca sahip iki motosikletçi bulunduğuna inanmak çok zor.
Bununla beraber "Motosiklet Teorisi" gibi oldukça iddialı bir isme sahip bu kitabı özellikle motosiklet dünyasına yeni adım atan, az ya da çok bir fikri olan sürücüye bir yön, bir yol göstermeyi hedeflemiş olmakla sanırım büyük bir sürücü kitlesinin aradığı cevaplara ulaşmış oluyorum. Şahsım ve pek çok usta, motosiklet sürüşünün % 90 mental olduğunda hemfikirdir. Bu mental olgunlaşma için ise en gerekli temel, teorik bilgiler. Bu kitapta sadece özet olarak ve bir kısmını bulabileceğiniz bütün bu teorik bilgiyi sadece pratik yollardan öğrenmek için insan ömrü yeterli olmayabilir. Bilgili sürücü en uzun süre motosiklet kullanandır, neye dikkat edeceğini bilen, çevreye karşı duyarlı ve sorumlu, gereksiz risk almayan, aldığı riski her zaman sorgulayandır.
Motosiklet değildir kaza yapan, tehlikeli olan... İnsandır... Cehalettir.
Motosiklet öğrenilmesi günün birinde bitip mezun olunan bir okul değil, öğrenimi ömür boyu sürecek bir öğreti. Ayrıca gelişen teknoloji, toplumdaki sosyal değişiklikler, şehirleşme sürecinde taşımacılık, rekreasyon ihtiyacmdaki artış gibi nedenlerle motosiklet kullanma şeklinden motosiklet türüne kadar geniş bir değişim yelpazesi bu öğrenimi gün ve gün daha da zorunlu kılıyor ve önümüzde her gün yeni ve bilinmedik ufuklar bulabiliyoruz.
Bu nedenle her yaşta ve her düzeyde sürücü olarak öğreneceğimiz çok şey var ve biliyorsunuz ki ne kadar çok şey öğrenebilirsek o kadar uzun süre bu keyifli aktiviteyi sürdürme şansımız olacak.
Öyleyse başlayalım sayfaları çevirmeye hep beraber, bakalım motosiklet dünyası bize ne sürprizler hazırlıyor...
Reşat Arbaş
New York, NY
Eylül 2004 |
