| M. Selçuk Sümengen Kişisel Sitesi | ||||
| Müzik | Sinema | Kitap | Oyun | Fotoğraf |
| | Animasyon | Belgesel | İngiliz Sineması | İrlanda Sineması | Japon Sineması | Latin Amerika | Mel Brooks Filmleri | Romen Sineması | Yeni Zellanda | |
| Veronica (1972) |
| Tweet |
| 1 Eylül - Veronica | ||
![]() Veronica 1972 Romanya'sından baştan sona müzik ve danslardan oluşan olağanüstü güzel bir çocuk filmi. Hepsinin özenerek yapıldığı belli olan rengarenk kostümler, kuklalar, birbirinden tatlı maskeler ve makyajlarla en tatlı halleriyle La Fontaine masalları, Alis Harikalar Diyarında ve daha bir çok masaldan sahneler canlandırılıyor, şarkılar bir an olsun durmuyor. Öyle ki ortaya her yaştan çocuğun gözünü alamayacağı kadar hareketli ve renkli bir film çıkıyor. Filmin yönetmeni Elisabeta Bostan, Veronica'yı Lulu Mihaescu, başöğretmen rolünde Romanya'nın efsanevi şarkıcılarından Margareta Pîslaru ve bakıcı anne Smaranda rolünü de Angela Moldovan canlandırıyor |
||
![]() Film dışarda kar ve tipinin yaşandığı soğuk bir kış gecesinde başlıyor. Tüm bu soğuğa karşın çocuklar sıcacık odalarında Smaranda'dan bir masal anlatmasını istiyorlar. Ama "Ben masallara inanmıyorum" diyor küçüklerden biri, "Hayır ben inanıyorum" diyor öteki. Sonra hep bir ağızdan; "Haydi herkes sessiz dursun da öyküyü dinleyelim" diyorlar. "Bir zamanlar bir kurt varmış" diye anlatmaya başlıyor Smaranda, "Kim kim?" diye soruyor küçükler. "Bir kurt" diye yanıtlıyor Veronica. Smaranda devam ediyor; "herkesi korkuturmuş", "kocamanmış ve sivri dişleri varmış" Çocuklar hep bir ağızdan "Ya sonra?" diye soruyorlar. "Birgün benim büyükbabam..." diye başlıyor Smaranda, "Nasıl biriydi?" diye araya giriyor çocuklar, Smaranda kollarını açarak böyle kocamandı diye yanıtlıyor ve devam ediyor "kasabaya doğru yürüyormuş..." Çocuklardan biri gülerek soruyor "Napıyormuş?" "Şarkı söylüyormuş" diyor Smaranda, sonra devam ediyor; "birden karşısına kurt çıkmış!" Çocuklar hep bir ağızdan "Oh, ne oldu acaba ona" diyorlar. Smaranda devam ediyor; "Kurt demiş ki, dur orada yoksa seni yerim!", "yaşlı adam yanıt vermiş; görüyorsun ki duruyorum, böyle yenmek istemem", "kurt demiş ki; ama ben seni yiyeceğim", "yaşlı adam atılmış; böyle böbürleniyorsun ama senin dişlerin yok, beni yiyemezsin", "bunun üzerine kurt ağzını kocaman açmış dişlerini göstermiş", "büyükbaba hızla elini içeri sokup kurdu kuyruğundan çekmiş, içi dışını çıkmış koca kurdun" Veronica "Senin büyük baban amma güçlüymüş böyle" der, baştaki çocuk atılır "ben bir kelimesine bile inanmadım bunun". Smaranda yanıt verir "elbette inanılmaz geliyor, çok zaman önce olmuş bu olay", "ama şimdi siz beni yalnız bırakmalısınız", "haydi uyku zamanı geldi"...
O sırada gürültüyü duyan başöğretmen önce "Bu da ne? Bir adam mı var dışarda, yoksa bir hayalet..." diye söylenerek merdivenleri çıkarak çocukların odasına giriyor. "Niçin hiç biriniz bu saatte uyumuyorsunuz? ... Niçin, niçin, niçin? Niçin bu pencere düzgün kapanmamış? ... Niçin, niçin, niçin? ... Niçin burası bir orman gibi çığlıklarla? ... Niçin, niçin, niçin? Kızım, sen niye ağzın öyle kocaman açık duruyorsun? ... Niçin, niçin, niçin? Haydi şimdi yataklara. Hemen şimdi!" sonra Smaranda'ya dönerek "Niçin gecenin bu saatinde hayvanlarla ilgili öyküler anlatıyorsun? ... Niçin, niçin, niçin? Niçin elindeki toz bezi bu kadar tozlu ... Niçin, niçin, niçin? Yarın sabah burayı terkediyorsun!" sonra çocuklara dönerek "Haydi herkes yatağa"Çocuklar çevresini sararak "Lütfen bağışla onu" diyorlar. Başöğretmen birşey demeden kapıya yöneliyor. Veronica'da kapının arkasından saklandığı yerden çıkıp aşağıda odasına koşuyor, yatağına giriyor. Başöğretmen ışığı açarak odaya giriyor "Unutma yarın senin doğumgünün. Eğer uslu durmazsan kutlama yapmayız." başöğretmenin arkasından odaya dalan çocuklardan biri söze karışıyor "En azından bana bir kek yapar mısınız?" öğretmen çocukları dışarı doğru çıkartırken "Ama senin doğumgünün değil" diyor. Küçük tekrar, "Ama ben şimdi istiyorum" Kapı kapanınca Veronica'nın odasındaki Mikifare kuklası hareketleniyor. Veronica onu görünce parmaklarını dudaklarına götürüp "Şşşt.." diyerek kıkırdıyor... |
||
Veronica o yıllarda çocukluğunu yaşamış Romanya'lılar dışında dünyada çok az biliniyor. Bu kadar güzel bir çocuk filminin böylece unutulması, bilinmemesi gerçekten üzücü.Yine de kısa süre öncesine kadar bulmanın neredeyse imkansız olduğu bu filmi artık Romanya'dan RememberRomania, RoHistory ve darkicetheo adlı Youtube kullanıcılarının gönderdiği videolardan izlemek mümkün. Ayrıca film hakkında çok az bilgi bulunsa da IMDb bağlantısına buradan bakabilirsiniz. 1975'de aynı kadroyla Veronica'nın Dönüşü adıyla devam filmi çekiliyor. Birebir aynı tadı vermese de, gene çok güzel şarkılarla bezeli renkli bir film. Onu da şu Romanya sitesinden izleyebiliyorsunuz: trilulilu.ro/myfilm/043c077eeb27c7 |
||
| Veronica doğumgünü pastasının mumlarını üflediğinde beliren iyilik perisi: Veronica Veronica sen cesur, iyi, küçük bir kızsın, işte bu yüzden bu küçük çantadaki hediyeyi sana getirdim! İçi güzel öğütlerle dolu, büyülü! Bu sana çok şey öğretecek, eğer onun sözünü dinlersen! Sen, ben çok çalıştım, artık her zaman cesurum, naziğim, saygılıyım diyene kadar sana hizmet edecek! Bu çantanın içi güzel öğütlerle dolu, sana çok şey öğretecek ama ancak onu dinlersen! Bu hediyeni yalnız bu özel gününde alacaksın. Çünkü o sihirli bir çanta, O senin Veronica! Veronica yanıt verir; Bana getirdiğin bu hediye için çok mutluyum iyilik perisi! Çok teşekkür ederim hediyen için! Her zaman sözünü dinleyeceğim! |
||
| Veronica büyülü çantayı açınca içinden dilekleri gerçekleştiren bir kukla çıkar, ondan "baharın gelmesini istiyorum" dileğinde bulunur: Çocuklar hep bir ağızdan: İşte bütün tepeler ve çayırlarda bahar geldi! Her taraf çiçeklendi! Şarkılarımızdaki tüm meyve ağaçları açtı! Hey bahar bize bir işaret ver, eğer hoşgeldin şarkımızı duyuyorsan! Şarkıya aşçı devam eder: İşte bahar geldi! Artık ıspanak zamanı! Smaranda salıncakta sallanırken bağırır: O zaman ben de akşama kadar bütün evi temizleyeceğim! Aşçı devam eder: İşte ıspanak için herşey hazır artık! Onlar kazanda kaynarken ben de "sotron" oynayacağım! Smaranda söze karışır: "Sotron" oynayacağına kazana bak! Başöğretmen pencereden seslenir: İşte bahar geldi, artık gökte hiç bulut yok! Bi inek başı gözükür: Başıma taktığım çiçeklere bakın daha güzeller artık! Bugün kimse yüzüme gülemez! Sesim çok güzel benim! Bi çocuk gülerek atılır: Sen burnundan konuşuyorsun! Çocuklar el çırpıp dans ederlerken öğretmen: Dikkatli olun, başınız dik dursun! Leylekler söze başlar: İşte bahar geldi ve ben uçmayı öğreneceğim! Araya giren ses (horoz olmalı): Benim hala bir saate ihtiyacım var vaktinde uyanmak için! Üç kuzu: Artık yeni kürk (kırpıldıkları için) çıkartmanın vakti geldi! Ördeklerden ilki: Hey durun nereye gidiyorsunuz? Diğeri: Gidip biraz uyuyacağım! ... Yuvadaki küçük kuşlar: İşte bahar geldi! Rüzgar kanatlandı! Keçi: Kendime bir keman alıp şarkı söylemeyi öğreneceğim! Müzik benim hayatım, çünkü onu çok severim! Küçük kız atılıp: Bize bir şarkı söyle! Mee..ee.ee! Başka şarkı biliyor musun? Mee..ee.aa! Başöğretmen: İşte bahar geldi! Çiçekler heryerde! Tüm bu yer bayramlık giysilerine büründü! Bugün dünya sizin, o zaman henüz çocukken gülümseyin! Her yanda herkes şarkı söyleyip dans ediyor! |
||
| Veronica büyülü çantadan uçmayı diler, ve çanta Veronica'yla beraber havalanır. Bunu gören diğer çocuklar aynısını yapmak için çevresini sarıp çantayı isterler. Ama Veronica vermez ve onlara vurur. Bunun üzerine kukla belirir ve Veronica'ya iyi ve nazik olmadığını, o zaman artık kendisinin gitmesi gerektiğini ama eğer pişman olursa geri onu bulabileceğini söyleyerek ormana doğru uçarak gözden kaybolur. Veronica peşinden bağırarak koşarken bir eve rastgelir, penceresinden içeri bakınca dev bir tilki görür, korkup geri ormana kaçar: Ağlayarak: Benim küçük çantam! Ne yapacağım ben şimdi? Arkadan bir şarkı yükselir: Şuraya bak, küçük bir kız ormanda yalnız! Niye ağlıyor? Ne oldu ona? Yoksa çileklerin böğürtlenlerin ardında ormana mı daldı? Ve sonra da evinin yolunu unuttu. Merhaba! Ben parlayan kurtçuğum! Ve görüyorsun ben yıldızdan bir parçayım! Dilekleri gerçekleştirmek için geldim ve her zaman yolunu aydınlatırım! Beni asla üzgün göremezsin! Ben buyum, her zaman neşeli! Yaklaşmak ister misin bana? Ama ne kadar üzgün küçük bir kız böyle. Neden böyle? Veronica yanıt verir: Ben küçük çantamı kaybettim, onu bana iyilik perisi vermişti! Ama sen şimdi bana kendinden bahset! Parlayan kurtçuk yanıtlar: Dediğim gibi ben parlayan kurtçuğum! Ve eğer benim dünyama gelmek istersen? Küçük olmak istersen? Tek yapman gereken benimle birlikte tekrar etmek: Tiribom, ciribom, tiribom! Üç defa takla, haydi hop! Veronica: Tiribom, ciribom, tiribom! Üç defa takla, haydi hop! ... İyilik perisi nerede? Çantam nerede? Neredeler? Parlayan kurtçuk yanıtlar: Onların hepsi şu an çok uzakta, dünyada güneşin hep parladığı yerdeler. Ama ben oraya ait değilim! Ben parlayan kurtçuğum! Ve görüyorsun ben yıldızdan bir parçayım! Ve sadece gece uçarım! Çünkü hayatım böyle! Veronica'nın gözleri sulanır, parlayan kurtçuk devam eder: Gözyaşları iyi değil! Her zaman neşeli olmalısın! Her zaman benim gibi sana yardım eden bir dost bulabilirsin! Seni zavallı küçük kız! Ne zaman ihtiyacın olursa beni çağır! Ne kadar uzak olursa olsun bi ıslık yeter! |
||
| RememberRomania tarafından gönderilmiş 1.5 saatlik tüm film. Ancak ne yazık ki alt yazısı ya da dublajı yok. |
||
| RoHistory tarafından gönderilen 15 dakikalık 6 parçadan ilki. Bu da yalnız Romence. |
||
| 1 Eylül, Veronica | 8 Eylül, Hirtia va fi albastra |